Lineage2M คือโลกใบใหม่ที่ทอดขยายออกไปไม่สิ้นสุด เหมือนผืนผ้าใบขนาดมหึมาที่ถูกแต่งแต้มด้วยภาพของยุคสงครามเวทมนตร์ อัศวิน และเงามืดของมังกร มันไม่ใช่เพียงการพัฒนาเกมภาคต่อ แต่เป็นการยกเอาเสน่ห์ทั้งหมดของ Lineage 2 บน PC มาปรับปรุงให้ลื่นไหลบนแพลตฟอร์มมือถือและพีซีอย่างกลมกลืน ผู้เล่นถูกดึงดูดด้วยฉากหลังที่ตระการตา รายละเอียดของโลกที่เต็มไปด้วยชีวิต และโมเดลตัวละครที่รังสรรค์ด้วยความประณีต ทุกครั้งที่เปิดแผนที่ออกมาจะสัมผัสได้ถึงขนาดและความทะเยอทะยานของจักรวาลใบนี้
เมื่อเริ่มเกม เสียงดนตรีประกอบคลอเบา ๆ ท่ามกลางเสียงฝีเท้าของผู้คน เสียงลมพัดผ่านซากเมือง และแสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมายังหมู่บ้านบนยอดเขา ทุกอย่างถูกจัดเรียงให้เสมือนจริงอย่างไม่น่าเชื่อ และสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือโลกที่พร้อมให้สำรวจทุกทิศทาง ผู้เล่นสามารถเดินทางโดยไม่สะดุด เปลี่ยนพื้นที่ได้โดยไร้ฉากโหลด เสมือนโลกเปิดที่ไร้ขอบเขต
แต่แม้โลกจะสวยแค่ไหน กลไกของเกมกลับตอกย้ำอยู่เสมอว่านี่ไม่ใช่เกมของ “มือ” เท่าที่ควรจะเป็น ทุกระบบตั้งแต่เดิน เควส ต่อสู้ ไปจนถึงการเก็บของ ล้วนมีปุ่มอัตโนมัติให้กดเพียงครั้งเดียวแล้วปล่อยมือ จังหวะที่ควรจะตื่นเต้นกลับกลายเป็นการเฝ้าดูตัวละครวิ่งตามแผนที่ ตีศัตรู และเก็บของรางวัลโดยที่เราแทบไม่ต้องแตะหน้าจอ ความรู้สึกอยาก “ควบคุม” ค่อย ๆ จางหาย เหลือเพียงความพึงพอใจจากกราฟิกและตัวเลขค่าพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ตัวละครในเกมมีให้เลือกหลากหลายคลาส ทั้งนักดาบ นักธนู นักเวท และแต่ละสายมีทักษะเฉพาะที่โดดเด่น เอฟเฟกต์การใช้สกิลสวยงามราวกับ เกมเวทมนตร์ กลางสนามรบ และเมื่อเข้าสู่การต่อสู้ขนาดใหญ่ โดยเฉพาะสงครามกิลด์ ความอลังการของเอฟเฟกต์และเสียงปะทะระหว่างผู้เล่นนับร้อยคน คือความเร้าใจที่ไม่สามารถหาได้จากเกมทั่วไป
อย่างไรก็ตาม ความอลังการเหล่านั้นก็ถูกบดบังด้วยความรู้สึกว่าทุกอย่างถูกออกแบบมาให้เล่น “อัตโนมัติ” มากเกินไป สิ่งที่ควรเป็นความท้าทายกลับกลายเป็นการทำซ้ำ เควสที่ต้องฆ่าศัตรูนับร้อย กลับเป็นเพียงการยืนเฉย ๆ ปล่อยตัวละครฟาร์มไปเรื่อย ๆ ราวกับดูเครื่องจักรทำงาน และแม้ระบบแชทหรือสังคมจะพยายามผลักดันให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์กัน แต่ก็ยังห่างไกลจากความรู้สึก “มีชีวิต” แบบที่ MMORPG ชั้นนำพึงจะมี
คือเกมที่สวยงาม ยิ่งใหญ่ และมีโลกที่น่าค้นหา แต่ทั้งหมดนั้นกลับเหมือนภาพฝันที่อยู่หลังแผ่นกระจกใส เรามองเห็นมันทั้งหมด แต่เอื้อมไม่ถึงด้วยตัวเองอย่างแท้จริง สำหรับบางคน มันคือโลกที่สวยเกินจริง สำหรับอีกหลายคน มันคือการเดินทางที่ไร้แรงต้านทาน และเมื่อปล่อยให้ทุกอย่างไหลไปตามระบบอัตโนมัติ ความรู้สึกอยากเล่น…ก็อาจค่อย ๆ เลือนหายไปเช่นกัน
