คงจะต้องบอกตามตรงเลยว่าเพียงแค่ได้เห็นชื่อจูลีแอนน์ มัวร์กับซิดนีย์ สวีนีย์ตระหง่านเป็นนักแสดงนำในหนังเรื่องนี้ก็สามารถกระตุ้นความสนใจและดึงดูดให้อยากเปิดดูว่า Echo Valley เรื่องนี้จะออกมาเป็นอย่างไรเพราะนี่คือหนังดรามาระทึกขวัญที่พัวพันเข้ากับพลังรักจากแม่ที่ให้กับลูก ที่บางครั้งมันก็ทรงพลังยิ่งใหญ่มากเกินกว่าที่จะตัดสินใจทำอะไรที่คาดไม่ถึงเคต แม่ม่ายสถานะแยกทางที่เพิ่งเผชิญหน้ากับเหตุโศกนาฏกรรมในชีวิตส่วนตัวมาล่าสุดเธอพยายามบริหารและจัดการกิจการโรงฝึกสอนขี่ม้าที่เป็นเจ้าของซึ่งตังอยู่ในพื้นที่ชนทบอันแสนเงียบสงบพยายามทุกตัวให้ยุ่งเพื่อหลีกหนีความคิดหวนถึงเรื่องราวที่ผ่านมากระทั่งแคลร์ลูกสาวของเธอได้โผล่หน้ากลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้งในสภาพต่างไปจากที่คุ้นเคย สัญชาตญาณความเป็นแม่ของเธอได้ถูกบีบบังคับให้กลับมาขับเคลื่อนอีกครั้งผลงานล่าสุดของผู้กำกับไมเคิล เพียร์ซ” นักสร้างหนังหนุ่มชาวอังกฤษเจ้าของรางวัลบาฟต้าที่เคยแจ้งเกิดมาจากหนังฟอร์มเล็กอย่าง Beast เมื่อปี 2017 กลับมาหนนี้ยังคงลีลาและสไตล์งานสร้างหนังระทึกขวัญลึกลับที่ไม่ได้ซับซ้อนมากนัก อันเป็นแนวถนัดของเขาอีกครั้ง การวางโครงสร้างของหนังเรื่องนี้ทำออกมาได้เรียบง่ายและก็แฝงด้วยความทรงพลังในตัวเองเป็นอย่างดี ออกมาเป็นดรามาชวนระทึกที่มีกิมมิกในเชิงมิติแห่งอาชญากรรม
ลูกเล่นของ หนัง เรื่องนี้ละมุนละไมเต็มไปด้วยชั้นเชิงได้ดีเพราะฝีมือการรังสรรค์บทของแบรด อินเกลสบีย์ที่เพิ่งไปสวยจากการเขียนบทซีรีส์ Mare of Easttown เมื่อไม่กี่ปีก่อนเขายังคงโดดเด่นด้วยการใส่ลูกเล่นแห่งมิติตัวละครได้อย่างมีพลัง สามารถสร้างมิติให้คาแรกเตอร์ต่างออกมาได้น่าสนใจดูจะซับซ้อนแต่กลับไม่ยากเกินจะเข้าใจได้ถึงแม้ว่าวอลลุ่มของบทหนังจะค่อนข้างมีหลากหลายปมและทิศทางสักหน่อยแต่อย่างน้อยจังหวะของหนังก็ยังค่อนข้างชวนติดตามได้ดี เอคโค่ วัลเล่ย์ อาจจะเป็นหนังที่ท่วงท่าในการเล่าเรื่องที่ค่อยเป็นค่อยไป ดำเนินไปอย่างช้าที่ให้คนดูพยายามจับทิศทางของประเด็น แต่ทว่าบางทีก็ค่อนข้างช้าไปเพราะกว่าที่หนังจุดประกายไฟเข้าเรื่องเข้าราวได้ก็ปาไปเกือบจะครึ่งเรื่องซึ่งก็นับว่าเคราะห์ดีที่เมื่อไฟได้ปะทุขึ้นมาแล้วตัวหนังก็สามารถผูกร้อยเรียงเข้าสู่ประเด็นต่างได้อย่างเต็มหมัดเต็มเหนี่ยว เป็นความซับซ้อนที่ไม่ได้มีอะไรซับซ้อน นี่คืองานสร้างหนังอาชญากรรมที่งดงามเกือบจะสมบูรณ์ด้วยดี
