รีวิวแอนิเมชัน Inside Out (2015) มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง – การผจญภัยในจิตใจที่ทั้งซึ้งและสร้างสรรค์

Inside Out

เมื่อครอบครัวของไรลีย์ต้องย้ายบ้านจากมินนิโซตาไปซานฟรานซิสโกการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทำให้โลกของไรลีย์สั่นคลอนส่งผลกระทบต่อการทำงานของเหล่าอารมณ์ในสมองที่เคยประสานกันอย่างราบรื่นเริ่มเกิดความวุ่นวายโดยเฉพาะเมื่อ Joy และ Sadness ถูกดูดเข้าไปยังส่วนลึกของจิตใจทำให้เหลือเพียง Anger, Fear และ Disgust ที่ต้องควบคุมสถานการณ์บน”แผงควบคุมชีวิตจุดเด่นของภาพยนตร์เรื่องนี้คือการตีความอารมณ์ให้มีชีวิตมีบุคลิกชัดเจนและสามารถถ่ายทอดแนวคิดเชิงจิตวิทยาได้อย่างเข้าใจง่ายภาพยนตร์ มหัศจรรย์อารมณ์อลเวง แสดงให้เห็นว่าแม้ความรู้สึกเศร้าจะไม่ใช่สิ่งที่น่าพึงพอใจแต่มันก็มีบทบาทสำคัญในกระบวนการเติบโตของบุคคลเช่นเดียวกับความรู้สึกอื่นๆที่ต้องอยู่ร่วมกันอย่างสมดุลงานภาพของ Pixar ในเรื่องนี้สวยงามสมจริงและเต็มไปด้วยจินตนาการโดยเฉพาะฉากภายในสมองที่สร้างสรรค์ออกมาได้อย่างมีสีสันไม่ว่าจะเป็นดินแดนความทรงจำโรงงานฝันหรือพื้นที่ความคิดนามธรรมทุกส่วนสะท้อนถึงการทำงานของสมองในรูปแบบที่ทั้งสนุกและเข้าใจง่ายนอกจากนี้ เสียงพากย์ของนักแสดงอย่าง Amy Poehler และPhyllis Smithก็ถ่ายทอดอารมณ์ของตัวละครได้อย่างยอดเยี่ยมทั้งยังส่งเสริมให้ผู้ชมรู้สึกเชื่อมโยงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในเรื่องได้อย่างลึกซึ้ง

แม้ภาพยนตร์จะเป็น แอนิเมชัน ที่ดูเหมาะกับเด็กแต่เนื้อหาภายในกลับแฝงแง่คิดลึกซึ้งที่ผู้ใหญ่หลายคนสามารถสะท้อนตัวเองผ่านประสบการณ์ของไรลีย์ได้อย่างชัดเจนจึงไม่ใช่แค่หนังสำหรับครอบครัวเท่านั้นแต่ยังเป็นบทเรียนทางอารมณ์ที่ทั้งอบอุ่นและให้แง่คิดกับผู้ชมทุกวัยโดยรวมแล้ว Inside Out เป็นภาพยนตร์ที่แสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์ในการเล่าเรื่องได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยการนำจิตวิทยามาผสานกับจินตนาการได้อย่างลงตัวพร้อมทั้งมอบความสนุกความซาบซึ้งและข้อคิดที่ติดตรึงใจไปอีกนานเป็นอีกหนึ่งผลงานระดับมาสเตอร์พีซของ Pixar ที่ไม่ควรพลาดด้วยประการทั้งปวงการออกแบบโลกภายในจิตใจอย่างสร้างสรรค์

หนึ่งในสิ่งที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำได้ดีมากคือการแปลงความซับซ้อนของจิตใจมนุษย์ให้ออกมาในรูปแบบที่เข้าใจง่ายและน่าสนใจเช่นเกาะบุคลิกภาพที่แทนตัวตนของไรลีย์ในแต่ละด้านไม่ว่าจะเป็นครอบครัวมิตรภาพกีฬาหรือความซื่อสัตย์ รวมไปถึงห้องเก็บความทรงจำโรงงานสร้างฝันและหลุมลึกแห่งการหลงลืมทุกองค์ประกอบถูกออกแบบมาอย่างคิดลึก ทั้งในเชิงสัญลักษณ์และการเชื่อมโยงกับกลไกจิตวิทยาฉากหลังที่ดูเหมือนโลกแห่งจินตนาการกลับสะท้อนความจริงของการเติบโตอย่างลึกซึ้งโดยเฉพาะเมื่อ Joy ซึ่งเคยเชื่อว่าความสุขต้องเป็นอารมณ์หลักได้เรียนรู้ว่าความเศร้าก็มีคุณค่าในตัวของมันเอง