รีวิวหนัง Caddo Lake บึงลี้ลับ สู่ความฉงนลึกลับจากมรดกตกทอดของลุงชยามาลาน

Caddo Lake
Caddo Lake

ออกนำทางผู้ชมไปยังหนองน้ำอันน่าเกรงขาม สถานที่อันแสนงดงามบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ ที่ยังแฝงไปด้วยความลึกลับน่าค้นพา กลายออกมาเป็นหนังชวนสงสัยที่ชื่อว่าCaddo Lake บึงลี้ลับ ผลงานที่เป็นมรดกตกทอดมาจากเจ้าพ่อหนังหักมุม “เอ็ม.ไนท์. ชยามาลาน” ที่รับหน้าที่อำนวยการสร้างหนังเรื่องให้ ที่พาคนดูเข้าไปสู่วังวันแห่งโลกที่ชวนฉงนและขนลุกไปตามๆ กัน เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อ แอนนา เด็กหญิงวัย 8 ขวบ ได้หายสาบสูญไประหว่างที่ออกเรือไปเพียงลำพังในหนองน้ำที่ชื่อว แคดโด้ เลค

กลายเป็นว่ามันได้เชื่อมโยงเกี่ยวกับเหตุการณ์การหายตัวไปในอดีตหลายครั้งที่ผ่านมา ที่เริ่มกระทบสั่นคลอนรากเหง้าของครอบครัวเล็ก ๆ ที่ชวนสับสนและแปลกแยกมากขึ้นทีละเรื่อยๆ Caddo Lake เป็นผลงานการกำกับของคู่หูคู่รักนักสร้างหนังดาวรุ่ง “โลแกน จอร์จ” กับ “เซลีน เฮลด์” ที่สั่งสมประสบการณ์การทำหนังสั้นมาหลายเรื่อง และยังเป็นลูกหม้อที่ชยามาลานพยายามทำหน้าที่ป๋าดัน หลังจากที่ทั้งคู่เคยร่วมงานกำกับในซีรีส์ Servant มาก่อน โดยโครงเรื่องหนังเรื่องนี้ก็ถืองานเขียนที่พวกเขาร่วมกันปลุกปั้นกันขึ้นมาด้วยกัน ที่เต็มไปด้วยปริศนาและความลี้ลับมากมาย ทั้งชวนหลงใหลและชวนถอยหนี

ต้องบอกว่าเป็น หนัง ที่เกือบจะปล่อยจอยและเททิ้งไปตั้งแต่ 30 นาทีแรกแล้ว แต่กลายเป็นว่าหนังสามารถกลับมาได้ในช่วงครึ่งท้ายได้อย่างประหลาดใจ ด้วยบทหนังที่ปูทางมาด้วยความเฉื่อยช้า เรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ที่แทบจะไม่ดึงดูดความสนใจได้สักเท่าไหร่ แต่พอดำเนินเรื่องมาถึงจุดเปลี่ยนที่สำคัญของเรื่องก็ทำให้เราจับจ้องดูจอแบบไม่กะพริบตาไปกระทั่งปลายทางของเรื่องบทหนังอาจจะไม่ได้สมบูรณ์แบบถึงที่สุด แต่ก็แอบซ่อนเอาไว้ปริศนาที่ทำให้บทมีมิติเชิงซ้อนยิ่งขึ้น พร้อมกับยังคงใส่ลายเส้นความเป็นหนัง เอ็ม.ไนท์. ชยามาลาน เข้ามาให้อบอวลอยู่พอหอมปากหอมคอ

และไว้วางใจได้ว่าไม่มีเซอร์ไพรส์ให้ชวนกระชากใจอะไรแบบนั้น ถือว่าเป็นบทหนังและการร้อยเรียงเรื่องราวออกมาได้น่าค้นหา ถึงแม้ว่าจะต้องใช้เวลาในการกระตุ้นความสนใจจากคนดูอยู่ประมาณหนึ่งก็ตามทีนี่คือหนังที่ค่อนข้างถูกดองเอาไว้มาระยะหนึ่ง เพราะเป็นหนังที่สร้างในช่วงสถานการณ์โควิด-19 กำลังแพร่ระบาด แต่กว่าจะได้ฉายก็ใช้เวลาถึง 3 ปีและได้มาลงจอสตรีมมิงได้ ซึ่งก็ถือว่าเป็นทางเลือกที่เหมาะเจาะ เพราะถ้าหากนี่เป็นหนังเข้าฉายโรงตามปกติ ก็น่าจะเป็นหนังที่เจ็บตัวทางด้านรายได้ไปเสียเปล่าๆ

แต่กระนั้นก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่างานสร้างของหนังเรื่องนี้ใช้ความเป็นธรรมชาติเข้ามารังสรรค์ได้อย่างคุ้มค่าจริงๆ ในพาร์ททางการแสดง “ดีแลน โอ’ไบรเอน” กับ “ลิซา สแกนเลน” ต่างเป็น 2 นักแสดงนำหลักๆ ที่ช่วยกันนำพาและขับเคลื่อนหนังเรื่องนี้ไปข้างหน้า แม้ว่าพวกเขาแทบจะไม่มีการแชร์คิวถ่ายทำด้วยกันเลยก็ตาม กลายเป็นการแสดงแบบเด็ดเดี่ยวแยกพาร์ทของตัวเอง และก็ทำออกมาได้อย่างเต็มที่ ถึงจะเป็นการแสดงต่อบทเองคนเดียวก็ตาม ทั้งท่วงท่าและการปล่อยอารมณ์ของพวกเขาทำได้ดีขณะที่ทีมนักแสดงสมทบคนอื่น ๆ อย่าง “ไดอานา ฮอปเปอร์” หรือ “อีริค แลนจ์” ก็ล้วนเป็นคาแรกเตอร์ที่น่าค้นเช่นกัน

แต่น่าเสียดายที่ตัวหนังไม่ได้มีเวลาและแอร์ไทม์ไปโฟกัสที่ภูมิหลังของตัวละครนั้น ๆ ได้มากนัก เพราะแค่จดจ่ออยู่กับแกนเรื่องหลักก็ถึงเวลาต้องใช้เวลาอธิบายกับคนดูไปค่อนข้างมากแล้วสรุปแล้วนั้นบึงลี้ลับ เป็นหนังแนวลึกลับปริศนาที่ค่อนข้างทำได้ถึงในระดับหนึ่ง แม้ว่าในช่วงครึ่งแรกของหนังอาจจะค่อนข้างเชื่อมติดกับคนดูได้ช้าไปหน่อย แต่รับรองเลยว่าช่วงครึ่งหลังของเรื่องค่อนข้างละสายตาไปไม่ได้เลย พอได้ยินว่าเป็นหนังที่มีชื่อชยามาลานมาดูแลให้ ก็แอบทำใจเอาไว้ระดับหนึ่ง แต่เคราะห์ดีที่ไม่มีเหตุการณ์ที่น่าวิตกอะไรแบบนั้นในเรื่องนี้