คอนเทนท์หนังสยองขวัญก็ยังเป็นสิ่งที่ผู้สร้างพยายามอย่างยิ่งยวดในการคลอดและแตกประเด็นต่างๆเพื่อหวังจะแปลกใหม่พร้อมกับสร้างความบันเทิงชวนสยองตอบโจทย์ผู้ชมท่ามกลางการแข่งขันของหนังประเภทนี้ที่แทบจะล้นตลาดหนึ่งเรื่องที่ลงสนามมาในปีนี้ก็คือ ผีกินเด็ก ที่เป็นการหยิบเอาตำนานปรำปราสุดหลอนที่เล่าขานกันมาจากทั่วทิศทั่วแดนของโลกที่เป็นผีร้ายคนละแบบเดียวกันผีกินเด็กเล่าเรื่องราวของครอบครัวหนึ่งที่พบว่าพวกเขาต้องติดอยู่กับฝันร้ายที่เล่าขานกันมาตั้งแต่เนิ่นนานตั้งแต่อดีตกาลกับการถูกติดตามโดยบางสิ่งที่ชั่วร้ายปีศาจที่มักจะคืบคลานเข้ามาลักขโมยลูกหลานผู้ไร้เดียงสาและจับยัดลงกระเป๋าของมันแพทริคก็คือหนึ่งในผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์สุดเขย่าขวัญเมื่อครั้งที่เขายังเป็นเด็กมันได้ทิ้งเอาไว้ซึ่งบาดแผลในใจของเขามาชั่วชีวิต
แม้ว่าบัดนี้เขาจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่และเป็นพ่อคนอย่างเต็มตัวหลังจากที่ครองชีวิตคู่กับภรรยาคารินาและมีลูกชายตัวน้อยด้วยกันที่ชื่อว่าเจคแต่เขาก็เริ่มค้นพบว่าฝันร้ายในวัยเด็กของตัวเองกำลังจะกลับมาตามหลอกหลอนและเยือนในช่วงชีวิตนี้ของเขาอีกครั้งซึ่งเขาจะต้องหาวิธีป้องกันจากภัยคุกคามที่ไม่อาจคาดเดาใดๆได้เพราะว่าย่องมาเงียบๆแค่เพียงเสี่ยววินาทีที่เผลอไผลไปเท่านั้นนี่คือผลงาน หนังเรื่องใหม่ รอบเกือบสิบปีของผู้กำกับชาวอังกฤษ “โคล์ม แม็คคาร์ธี” จากหนังเด็กซอมบี้ The Girl with All the Gifts เมื่อปี 2016 ที่ช่วงหลัง ๆเบนเข็นไปรับงานซีรีส์เป็นส่วนใหญ่โดยการกลับมาเขามาในหนังสยองขวัญแบบเต็มตัวที่ทีมนักแสดงและทีมงานเป็นบริติชแทบจะทั่งหมดเพียงแต่ว่าแบล็กกราวด์ของเรื่องดันเป็นสถานการณ์เกิดขึ้นทางฝั่งอเมริกาเสียอย่างนั้น
โคล์ม แม็คคาร์ธีกำกับหนังจากบทของ”จอห์น ฮูลม์”ที่ถือว่างัดเอาเรื่องราวจากวัยเด็กของเขามาพัฒนาสร้างให้เป็นรูปเป็นร่างและก่อตัวเป็นความสยองขวัญที่เริ่มแตะต้องได้ แต่ทว่าน่าเสียดายที่ Bagman กลายเป็นหนังที่มีจุดด้อยอยู่เต็มไปหมดในส่วนของบทหนังโดยเฉพาะการเซ็ตติ้งเรื่องราวต่างๆแทบไร้น้ำหนักและหาความสมเหตุสมผลใดๆไม่เลยสักนิดเดียวส่งผลทำให้ทิศทางการเล่าเรื่องค่อนข้างจูนไม่ติดเสียทีแม้ว่างานสร้างและโปรดักชันต่างๆในวิสัยทัศน์ของโคล์มจะยังน่าพอใจดีอยู่การเซ็ตฉากและหยอดใส่จังหวะสยองจะค่อนข้างจงใจและแข็งทื่อตามเจตนามากไปหน่อย แต่ก็ถือว่าเป็นหนังสยองขวัญที่ค่อนข้างไปได้ถึงในแง่การบรรยายถึงแวดล้อมความหลอน แต่กระนั้นสิ่งต่างๆก็เป็นไปตามงบประมาณของหนังจึงทำให้ความทำถึงแต่ก็ยังไม่สามารถปล่อยออกมาได้สุดที่สุดทางพลอยทำให้ขัดใจไปนิดๆหน่อยๆ
ตามที่เกริ่นไปแล้วว่าทิศทางการเล่าเรื่องในค่อนข้างจืดชืดไปสักหน่อยถึงว่าหนังจะไม่ได้ยาวอะไรแต่เพราะความที่จูนไม่ติดของตัว หนัง กลับทำให้มันดูเยิ่นเย้อทั้งๆที่ไม่ใช่เลยถึงมีสตอรี่แต่กลับสาธยายออกมายังไม่น่าสนใจนักทุกๆ องค์ประกอบเต็มไปด้วยความซ้ำซากที่้เคยเห็นมาแล้วในผลงานแนวนี้เรื่องอื่นๆขณะที่จังหวะความหลอนก็มาแบบยั้งๆราวกับว่าได้เห็นเกือบจะทั้งหมดในคลิปตัวอย่างไปแล้วขณะที่พาร์ทการแสดงก็ต้องยอมรับว่าทีมนักแสดงทุ่มเทกันสุดๆโดยเฉพาะ”แซม คลาฟลิน”พ่อพระเอกหนุ่มที่เคยฮอตสุดๆในยุค2010sแต่เวลาผ่านไปความโด่งดังก็เจือจางไปเป็นธรรมดาฝีมือการแสดงของเขาก็ยังคงดีตามมาตรฐานเขาสามารถแบกหนังเรื่องนี้เอาไว้ด้วยดีถึงแม้ว่าบทหนังและมิติในตัวละครของเขาแทบจะสปาร์คขึ้นไม่ติดเลยก็ตามแต่เสน่ห์ของเขาก็ช่วยเป็นนายแบกแบบสุดๆ ดังนั้นในภาพรวมแล้วผีกินเด็กน่าจะเป็นหนังสยองขวัญที่ให้ผลลัพธ์ที่ค่อนข้างน่าผิดหวังไปสักหน่อยถึงจะไม่ได้มีความคาดหวังใดๆกับหนังเรื่องนี้ก่อนที่จะเข้าไปดู แต่ยังได้รับควาผิดหวังออกมาด้วยเป็นของแถมเพราะองค์ประกอบต่างๆที่ยังผิดที่ผิดทางและความเบาโหวงของบทหนังและสตอรี่ที่ยังเชื่อไปลงกลายเป็นเหมือนแกงจับฉ่ายหม้อกำลังพอดีที่ไม่ได้อร่อยที่สุดแต่ก็พอทานได้พอให้อิ่มไปได้มื้อหนึ่งเท่านั้นและถ้ามีตัวเลือกเมนูอื่นก็ขอเลือกอย่างอื่นก่อนก็แล้วกัน
