รีวิวหนัง “ลักกันวันตาย Everybody Loves Me When I’m Dead”

Everybody Loves Me When I'm Dead
Everybody Loves Me When I'm Dead

หนึ่งในคอนเทนท์ออริจินัล หนังไทย จากเน็ตฟลิกซ์ที่โดดเด่นและน่าดูมากๆ อีกเรื่องในปีนี้ได้ฤกษ์ออกละเลงสู่สายตาผู้ชมแล้ว เพราะนี่คือหนังอาชญากรรมดรามาที่คละคลุ้งประเด็นสีเทาหม่น ผ่านพฤติกรรมและแนวคิดของตัวละครที่กลืนไม่ได้คายไม่ออก กลายออกมาเป็น ลักกันวันตาย Everybody Loves Me When I’m Dead หนังไทยแนวที่ไม่ค่อยได้เห็นกันบ่อย ๆ สักเท่าไหร่ กับทีมนักแสดงที่ถือว่าคืนกำไรให้คนดูแท้ ๆ

เรื่อง ลักกันวันตาย Everybody Loves Me When I’m Dead เมื่อพนักงานธนาคารสองคนโต ที่กำลังได้รับการำพิจารณาโปรโมตขึ้นเป็นตำแหน่งผู้จัดการฯ กับ เพชร หนุ่มแบงค์ที่ชีวิตกำลังเข้าตาจน ได้ร่วมมือกันก่ออาชญากรรมด้วยการแอบนำเงินในบัญชีที่ไม่เคลื่อนไหวในบัญชีคนตายออกมาใช้ โดยคาดไม่ถึงว่าการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความตายอันโดดเดี่ยวนั้น จะนำพาให้พวกเขาไปเผชิญหน้ากับเหล่าคนอันตรายที่หมายตาเงินก้อนเดียวกัน และดึงพวกเขาถลำลึกสู่ห้วงภยันตรายที่บานปลายจนเกินควบคุมได้

ผลงานล่าสุดที่หวนกลับมาสร้าง หนัง อีกครั้งรอบเกือบ 10 ปีของ “ต้น-นิธิวัฒน์ ธราธร” ที่ถือว่าเป็นชิ้นงานที่ค่อนข้างแตกต่างไปจากแนวที่คุ้นเคยของนักสร้างหนังผู้นี้ไปโดยปริยาย จากตัวพ่อหนังฟีลกู้ดแห่งจีดีเอช แต่ศักราชนี้ได้ปรับโหมดมาสู่การตีแผ่ความขึงขังด้านมืดของสังคม โดยที่ส่วนหนึ่งน่าจะได้ซีรีส์ ทีมรักนักหลอก Analog Squad มาช่วยกระตุ้นขับเคลื่อนไอเดียของหนังเรื่องนี้ด้วยแน่ๆ ลักกันวันตาย ยังเป็นผลงานที่พี่ต้น นิธิวัฒน์ ได้ร่วมลงมือเขียนบทหนังเองด้วย นับว่าเป็นหนังไทยที่เต็มไปด้วยลูกเล่นอันแพรวพราวแบบที่ไม่ค่อยปรากฏให้เห็นกันบ่อยในวงการหนังไทย

มีกลิ่นอายความทริลเลอร์ระทึกระดับสากล พ่วงด้วยประเด็นความเหลื่อมล้ำและจิกกัดแห่งชนชั้นแบบหนังฝั่งเกาหลีเข้ามาบิวท์ร่วมในอีกทิศทาง นับว่าเป็นการตีแผ่ด้านมืดและเทาหม่นของสังคมอย่างมีชั้นเชิง แม้ว่าจะเป็นโครงสร้างบทแบบไม่ได้ซับซ้อนอะไร แต่ชั้นเลเยอร์ของหนังเรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ ก็ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกัน เมื่อหนังไทยที่มีประเด็นอาชญากรรมเดือด ๆ ทีไร ก็มักจะเลือกเมืองพัทยามาเป็นโลเคชันอยู่เสมอ และหนังเรื่องนี้ก็เลือกเมืองชายหาดใกล้กรุงเทพฯ มาใช้เป็นฉากหลัง พร้อมกับใช้การดีไซน์โปรดักชันออกมาได้มีเสน่ห์

ด้วยการใช้แสงและโทนหม่น ๆ เข้ามาช่วยล่อเลี้ยงและประคองประเด็นหนังเรื่องนี้ เพื่อพยายามกดโทนความจริงจังของหนังเรื่องนี้ด้วยอารมณ์ที่ทั้งสิ้นวันและไว้วางใจอะไรไม่ได้ กับการต่อสู้ที่เหมือนจะสู้เพียงลำพังในเมืองใหญ่ขณะที่องค์ประกอบงานสร้างนับว่าน่าพอใจ เซ็ตฉากต่าง ๆ ทำออกมาได้ถึง มุมภาพมุมกล้องก็น่าหลงใหล และจัดได้ว่าดีตามมาตรฐานที่เหมาะเจาะกับประเภทของหนังเรื่องนี้ จังหวะการตัดต่อของหนังก็ถือว่าทำได้แยบยล เป็นหนังที่ใช้ลีลาตัดฉับได้ค่อนข้างเฉียบคม ตัดหนังออกมาได้ช่วยบิวท์อารมณ์หนัง

และยังสามารถควบคุมโทนของหนังเอาไว้ได้ดีตลอดทั้ง 2 ชั่วโมง กลายเป็นเรื่องราวดรามาขึงขังแบบที่ดูไปไม่มีเบื่อ กับเส้นทางพฤติกรรมของตัวละครและแน่นอนว่าไฮไลต์ดีเด่นของ ลักกันวันตาย ก็คือทีมนักแสดง นี่น่าจะเป็นหนังไทยอีกเรื่องในปีนี้ที่มีแคสติ้งสตรองมาก “เคน ธีรเดช” กับอีกบทบาทที่ได้งัดเอาอีกหนึ่งทักษะการแสดงของเขามาละเลงทำการแสดงได้อย่างเหลือเชื่อ ความเป็นมืออาชีพของเขาสามารถรับมือกับบทบาทนี้ได้อย่างทำถึง นี่คือบทที่เต็มไปด้วยมิติที่ซับซ้อน ขุดรากเร้าความเทาหม่นของมนุษย์ออกมาเล่นได้อย่างตรงไปตรงมา ไม่ต้องหลบต้องซ่อน หรือต้องวิเคราะห์อะไรให้มากความ แล้วพี่เคนก็ถือรับมือกับบทออกมาได้ดี