รีวิว เราพบกัน ณ วันพักใจ สมการรอมคอมที่คิดถึง ในวันที่เราโหยหา ‘ใครสักคน’ และ ‘การเดินทาง’หากคุณเป็นสายอ่านนิยายโรแมนติก เชื่อว่าชื่อของ Emily Henry ต้องอยู่ในลิสต์นักเขียนในดวงใจ และเมื่อผลงานระดับ Best Seller อย่าง ถูกเนรมิตให้กลายเป็นภาพยนตร์ ภายใต้การดูแลของสตูดิโอคุณภาพอย่าง 3000 Pictures (Sony Pictures) และกำกับโดย Brett Haley (จาก All the Bright Places) มันจึงกลายเป็นหนังที่คอเลิฟคอมเมดี้ทั่วโลกต่างตั้งตารอ เพราะนี่คือหนังที่รวมเอาสูตรสำเร็จของความ “Feel Good” มาไว้ได้อย่างถูกที่ถูกเวลา
เรื่องราวของ ป๊อปปี้ (Poppy) และ อเล็กซ์ (Alex) เพื่อนสนิทที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว ป๊อปปี้เป็นสาวสายลุย รักความสนุกสนาน และทำงานเป็นนักเขียนสายท่องเที่ยวในนิวยอร์ก ส่วนอเล็กซ์เป็นชายหนุ่มมาดเนี๊ยบ รักสงบ และใช้ชีวิตเรียบง่ายอยู่ในบ้านเกิดที่โอไฮโอ
แม้จะต่างกันแค่ไหน แต่พวกเขามีกฎเหล็กข้อหนึ่งคือ “ทุกซัมเมอร์ เราต้องไปเที่ยวด้วยกัน” พวกเขาทำแบบนี้ติดต่อกันมานับสิบปี จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์บางอย่างเมื่อสองปีก่อนที่ทำให้ความสัมพันธ์ “แตกหัก” จนไม่ได้คุยกันอีกเลย
แต่แล้วด้วยความเหงาและคำถามที่ค้างคาใจ ป๊อปปี้จึงตัดสินใจทักไปหาอเล็กซ์เพื่อชวนเขาไปทริปสุดท้ายที่ “ไมแอมี” เพื่อกู้คืนมิตรภาพ (หรืออาจจะเป็นความรัก) ให้กลับมาอีกครั้ง ท่ามกลางบรรยากาศหน้าร้อน แสงแดด และความทรงจำเก่าๆ ที่เริ่มวนกลับมาทักทาย
1. เคมีของความต่าง (Opposites Attract)
ความสนุกของเรื่องนี้คือการได้เห็นตัวละครสองตัวที่มีไลฟ์สไตล์ต่างกันลิบลับต้องมาติดอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน หนังนำเสนอความสัมพันธ์แบบ Friends to Lovers (จากเพื่อนสู่คนรัก) ได้อย่างละเมียดละไม เราจะได้เห็นทั้งความอึดอัดในช่วงแรก ความโหยหา และมุกตลกที่รู้กันแค่สองคน ซึ่งเป็นเสน่ห์ที่ทำให้คนดูลุ้นตามได้ไม่ยาก
2. การเดินทางที่มากกว่าแค่การเปลี่ยนที่นอน
เสน่ห์ของคือการพาเราไป “เที่ยว” ผ่านหน้าจอ หนังไม่ได้โชว์แค่ความสวยงามของสถานที่ แต่ใช้การเดินทางเป็นตัวสะท้อนการเติบโตของตัวละคร ทุกทริปที่ผ่านไปทำให้เราเห็นว่าป๊อปปี้และอเล็กซ์เปลี่ยนไปอย่างไร และทำไม “บ้าน” ถึงอาจจะไม่ใช่สถานที่ แต่เป็น “บุคคล”
3. บรรยากาศ Nostalgia ที่ชวนถวิลหา
หนังเล่าสลับระหว่างทริปปัจจุบันกับทริปในอดีต (Flashbacks) ซึ่งจุดนี้เองที่ช่วยสร้างความผูกพันระหว่างคนดูกับตัวละคร เราจะค่อยๆ เข้าใจว่าทำไมพวกเขาถึงรักกัน และทำไมพวกเขาถึงเลิกคุยกัน มันเป็นรสชาติของความรักวัยผู้ใหญ่ที่ผสมผสานความสดใสของวัยรุ่นได้อย่างกลมกล่อม
ในยุคที่หนังรอมคอมสายเพียว หาดูได้ยากขึ้น People We Meet On Vacation เปรียบเสมือนน้ำเย็นในวันอากาศร้อน หนังไม่ได้พยายามจะล้ำลึกจนเข้าใจยาก แต่เลือกที่จะซื่อสัตย์กับความรู้สึกพื้นฐานของมนุษย์ ทั้งความกลัวที่จะเสียเพื่อน ความไม่มั่นใจในตัวเอง และความปรารถนาที่จะถูกรัก
หากคุณเคยมี “ใครคนนั้น” ที่เคยสนิทกันมากๆ หรือเคยมีทริปในความทรงจำที่ลืมไม่ลง หนังเรื่องนี้จะทำงานกับความรู้สึกของคุณอย่างรุนแรง มันจะทำให้คุณอยากหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักหาใครบางคน หรืออย่างน้อยที่สุด ก็อยากจะจองตั๋วเครื่องบินไปพักร้อนสักที่เพื่อฮีลใจตัวเอง
สรุป: นี่คือหนังที่พิสูจน์ว่า บางครั้งเราไม่ต้องออกไปตามหาความสุขที่ไหนไกล เพราะคนที่เข้าใจเราที่สุด อาจจะเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เรามาตลอดสิบปีนั่นเอง
