รีวิวหนัง “Yadang: The Snitch ทรชนคนสองหน้า” เฉือนคมละมุน ขบขันบรรเจิด เกิดเป็นความปัง

Yadang: The Snitch

บ่อยครั้งที่ความบันเทิงของหนังฝั่งเกาหลีมักจะมาในรูปแบบที่แฝงด้วยประเด็นอาชญากรรมที่ทำให้ความหนักหน่วงในประเด็นเดือดๆดูผ่อนคลายความระอุลงได้ กลายเป็นอีกหนึ่งสูตรที่ประสบความสำเร็จบ่อยๆในแง่หนังแอคชันตลกจากแดนกิมจิในสมัยนี้ และ ทรชนคนสองหน้า ก็คือหนังจากโคเรียนเรื่องล่าสุดที่พกความทะเล้นสุดขึงขังนี้มาตีไข่และตอบโจทย์ให้กับแฟนๆได้บันเทิงกันอย่างถ้วนหน้าอีกังซูอาชญากรหนุ่มต้องโทษได้รับข้อเสนอจากอัยการกูกวันฮี ให้เขาเป็นยาดังให้กับเจ้าหน้าที่เพื่อแลกกับการลดโทษที่เขาต้องชดใช้อยู่เขาจึงรับข้อเสนอและชีวิตในการเป็นยาดังของเขาก็รุ่งโรจน์ขึ้นอย่างรวดเร็วแต่นั่นก็ทำให้ โอซางแจเจ้าหน้าที่สายสืบหน่วยปราบปรามยาเสพติดไม่ค่อยพอใจกับวิธีการนี้ เพราะทำให้แนวทางการสืบสวนของเขาเผชิญหน้ากับความล้มเหลวอยู่หลายครั้งทำให้เขาเริ่มที่จะขุดคุ้ยความโยงใยในสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างอัยการหนุ่มและยาดังตัวจี๊ดว่าจริงๆ แล้วมันมีอะไรแอบซ่อนอยู่กันแน่

หนังเป็นผลงานล่าสุดของนักแสดงตัวประกอบและตัวขโมยซีนใน หนังเกาหลี ดังๆหลายเรื่องอย่างฮวังบยองกุกที่ถือว่าห่างหายไปจากการจับงานสร้างหนังไปกว่า10ปีเพราะเหมือนประชดที่เป็นผู้กำกับแล้วไม่ค่อยรุ่งทำให้หลังจากที่เคยสร้างหนังบู๊ SIU ฉายในปี 2011 เป็นต้นมา เขาก็หันมาเอาดีกับการแสดงอยู่หน้ากล้องแทน มีผลงานเป็นบทสมทบเล็กๆ ใน Veteran, Tunnel หรือ V.I.P. กว่าจะเรียกความมั่นใจให้กับมาสร้างหนังได้อีกครั้งซึ่งก็ดูเหมือนว่าการเพาะบ่มเก็บประสบการณ์อยู่หน้ากล้องของเขาก็ทำให้สะท้อนออกมาถึงวิสัยทัศน์ที่แจ่มจรัสยิ่งขึ้นกลายเป็นว่า Yadang: The Snitch เรื่องนี้ได้กลายมาเป็นผลงานคัมแบ็กสร้างหนังด้วยแพสชั่นที่ค่อนข้างไหลลื่นไปด้วยทีเดียวถึงแม้ว่าพล็อตเรื่องและท่วงท่ามันจะไม่ได้สร้างความแปลกใหม่ใดๆสักเท่าไหร่แต่ลีลาของหนังเรื่องนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทำได้จึงและทำได้ถึงของแทร่กลายมาเป็นอีกหนึ่งอาชญากรรมปนฮาสไตล์ชายแทร่ที่ค่อนข้างเวิร์ก