Happiness (2021) คือซีรีส์แนวระทึกขวัญผสมดราม่าที่เล่าเรื่องราวในโลกสมมุติหลังการระบาดของไวรัสประหลาดที่ทำให้ผู้ติดเชื้อเกิดอาการคลุ้มคลั่งคล้ายซอมบี้ แต่ซีรีส์ไม่ได้เน้นไปที่ความสยองแบบเดินเรื่องในสไตล์หนังซอมบี้ทั่วไป ทว่าเลือกใช้พื้นที่จำกัดอย่าง “อพาร์ตเมนต์” เป็นเวทีหลักในการถ่ายทอดความหวาดกลัว ความเห็นแก่ตัว และธรรมชาติด้านมืดของมนุษย์ที่ถูกผลักดันจากความอยู่รอด
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อ ยุนแซบม (รับบทโดย ฮันฮโยจู) ตำรวจสาวหน่วยปฏิบัติการพิเศษ และจองอีฮยอน (รับบทโดย พัคฮยองชิก) ตำรวจสืบสวนเพื่อนสมัยมัธยมของเธอ ต้องเข้าไปอยู่อาศัยในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่รัฐบาลจัดให้เป็นบ้านตัวอย่างของ “ชีวิตหลังโควิด” โดยเนื้อเรื่องบอกใบ้ถึงสังคมที่พยายามปรับตัวหลังผ่านวิกฤตใหญ่ แต่ความสงบกลับพังทลายเมื่อมีผู้ติดเชื้อไวรัสที่ทำให้คลุ้มคลั่งหลุดเข้าไปในอาคาร และผู้อาศัยต้องถูกสั่งกักตัว ไม่สามารถออกไปไหนได้
แม้จะมีองค์ประกอบของไวรัสและซอมบี้ แต่ซีรีส์ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่แอ็กชันเท่านั้น หากแต่เน้นสำรวจจิตใจของผู้คนเมื่อถูกตัดขาดจากโลกภายนอก ความหวาดระแวงระหว่างกัน การแย่งชิงอาหาร น้ำ และพื้นที่ปลอดภัย เรียกได้ว่า “ความน่ากลัว” ที่แท้จริงอาจไม่ใช่เชื้อไวรัส หากแต่เป็นจิตใจมนุษย์ที่เห็นแก่ตัวเกินจุดควบคุม ความพิเศษของซีรีส์เรื่องนี้คือการเขียนบทที่มีจังหวะการเล่าเรื่องที่ตึงเครียดแต่ไม่เร่งรีบ ทำให้คนดูมีเวลาซึมซับบรรยากาศความอึดอัดที่ตัวละครต้องเผชิญอยู่ตลอดเวลา
ความโดดเด่นของตัวละครและการตีแผ่ธรรมชาติของมนุษย์
อีกจุดแข็งของ Happiness คือการพัฒนาและวางคาแรกเตอร์ตัวละครได้อย่างน่าสนใจ โดยเฉพาะตัวละครเอกอย่างแซบมที่ไม่ได้เป็นเพียงนางเอกสายบู๊ธรรมดา แต่มีความเฉลียวฉลาดเด็ดขาด และมีพลังความมั่นใจที่สะท้อนให้เห็นว่าผู้หญิงสามารถเป็นผู้ขับเคลื่อนเรื่องราวได้อย่างแข็งแรง ส่วนจองอีฮยอนก็เป็นตัวละครที่เติมเต็มกันได้อย่างลงตัว แม้บุคลิกจะนิ่ง สุขุม แต่เปี่ยมด้วยความมั่นคงทางอารมณ์ และมีความเชื่อมั่นในความถูกต้องอย่างแรงกล้า เคมีของทั้งสองตัวละครทำให้ซีรีส์มีทั้งความตึงเครียดและอบอุ่นในคราวเดียวกัน
ตัวละครสมทบในอพาร์ตเมนต์เองก็เป็นอีกสีสันที่ช่วยผลักดันประเด็นต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคนรวยที่เห็นชีวิตคนอื่นด้อยค่า พ่อค้าเก็งกำไรน้ำดื่ม คนที่ปิดบังการติดเชื้อเพื่อเอาตัวรอด หรือแม้แต่เพื่อนบ้านที่เริ่มหวาดระแวงกันเองเมื่อมีคนเริ่มแสดงอาการผิดปกติ ความซับซ้อนในแต่ละบุคคลทำให้ซีรีส์ไม่ดำเนินไปแบบขาวดำ แต่นำเสนอภาพสังคมที่หลากหลายซึ่งสะท้อนความจริงได้อย่างเจ็บแสบ
Happiness ไม่ได้ให้คำตอบที่ชัดเจนเกี่ยวกับทางรอดของเชื้อไวรัส หรือการสิ้นสุดของวิกฤต แต่มันตั้งคำถามต่อผู้ชมมากกว่า – ว่าหากเป็นเราในสถานการณ์เดียวกัน จะเลือกปกป้องคนอื่นหรือปกป้องตัวเอง จะกล้ายืนหยัดในความถูกต้อง หรือยอมแพ้ต่อสัญชาตญาณเอาตัวรอด นี่จึงเป็นซีรีส์ที่ไม่ใช่แค่ “ดูเพื่อสนุก” แต่ยังทำให้เราฉุกคิดกับคำว่า “มนุษยธรรม” ท่ามกลางความวุ่นวาย
โดยรวมแล้ว Happiness เป็น ซีรีส์เกาหลีแนวระทึกขวัญ ที่แฝงปรัชญาสังคมไว้ได้อย่างเฉียบคม ทั้งด้านเนื้อเรื่อง การแสดง บรรยากาศ และบทสนทนาที่กระตุ้นความคิด เหมาะกับผู้ชมที่ชอบซีรีส์ที่มีสาระและมีชั้นเชิงในการเล่าเรื่อง ไม่เพียงแค่ปลุกเร้าความตื่นเต้น แต่ยังทิ้งคำถามบางอย่างไว้ให้คิดต่อหลังดูจบอีกนาน
