Suzume การผนึกประตูของซุซุเมะ (ญี่ปุ่น: すずめの戸締まり; โรมาจิ: Suzume no Tojimari; ทับศัพท์: ซุูซูเมะ โนะ โทจิมาริ) เป็น ภาพยนตร์แอนิเมชัน แนวจินตนิมิต ของญี่ปุ่น เขียนบทและกำกับโดยมาโกโตะ ชิงไก สร้างโดยคอมิกซ์เวฟฟิล์ม จัดจำหน่ายโดยโทโฮ ออกแบบตัวละครโดยมาซาโยชิ ทานากะ จากภาพยนตร์สองเรื่องก่อนหน้า อย่าง หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ และ ฤดูฝัน ฉันมีเธอ กำกับแอนิเมชันโดยเคนอิจิ ซึจิยะ ออกแบบภาพโดยทาคุมิ ทันจิ และแรดวิมส์แต่งเพลงสำหรับภาพยนตร์ นาโนกะ ฮาระเป็นผู้ให้เสียงพากย์ตัวละครหลัก ภาพยนตร์ออกฉายที่ประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 และทั่วโลกช่วงต้นปี พ.ศ. 2564 ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2565
เรื่องย่อ Suzume การผนึกประตูของซุซุเมะ
เรื่องราวของเด็กหญิงซุซุเมะ อายุ 17 ปี อาศัยอยู่ในเมืองที่เงียบสงบ บนเกาะคีวซู ของประเทศญี่ปุ่น เรื่องราวได้เริ่มขึ้นเมื่อซุซุเมะได้พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังตามหา “ประตู” ทั้งสองได้ร่วมกันตามหาประตูเก่าบานนั้น ซึ่งอยู่ในบ้านร้างท่ามกลางหุบเขา ทันทีที่ซุซุเมะได้ยื่นมือเปิดประตูนั้น “ภัยพิบัติจากประตู” ก็ได้ปรากฏขึ้นทั่วทั้งญี่ปุ่น และมีแค่ซุซุเมะเท่านั้น ที่ต้องหาทางในการปิดประตูและหยุดภัยพิบัติที่เกิดขึ้นให้ได้ ด้วยพลังของความสัมพันธ์ที่เธอจะได้พบเจอระหว่างการเดินทางสุดอัศจรรย์เกินกว่าเธอจะจินตนาการ
จุดเด่นของเรื่อง การผนึกประตูของซุซุเมะ คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นงานภาพ อีกเช่นเดิม แต่…เรารู้สึกชอบงานภาพในเรื่องนี้น้อยกว่า Weathering With You และ Your Name. คือทั้งสองเรื่องนั้นมันยังมีซีนว้าว แต่กลับเรื่องนี้นึกแล้วนึกอีกก็ไม่มีซีนไหนที่น่าประทับใจหรือสวยจับใจขนาดนั้น แต่ไม่ได้หมายความว่างานภาพมันแย่นะ มันก็ยังดีสวยในด้านองค์ประกอบภาพ แบ็คกราวต่าง ๆ แต่ก็ยังรู้สึกขัดใจนิดหน่อยกับดีเทลตัวละครในบางฉากที่โดนลดหลั่นไป
อีกเรื่องที่น่าชื่นชมคือเพลงประกอบ ที่ยังคงได้ RADWIMPS ศิลปินคู่ใจมาทำเพลงประกอบให้เหมือนเดิมที่น่าชื่นชมก็เพราะว่าในเรื่องนี้ไม่ได้ใส่เพลงประกอบเยอะเกินความจำเป็น ไม่เป็น MV ขนาดยาวเหมือนอย่างใน Weathering With You แล้ว มันถูกเลือกมาใส่ประกอบฉากต่าง ๆ ได้พอเหมาะพอดี ไม่มากไม่น้อยไป แต่นั่นแหละมันกลับไม่ได้ทำอยากให้เรากลับไปฟังต่อเหมือนอย่างสองเรื่องแรก ติดแค่ทำนองฮัมเพลงของผู้หญิงที่มา feat ด้วยเท่านั้น
ส่วนทางด้านเนื้อเรื่อง เรารู้สึกเฉย ๆกับมันมากเลยเนื้อเรื่องมันเรื่อย ๆ คือมันก็เพลินๆ ไม่ได้น่าเบื่อแต่มันก็ไม่ได้มีอะไรให้จดจำ ถึงแม้มันจะดูแบบโตกว่าสองเรื่องที่ผ่านมา และแบบฉีกแนวไปพอสมควรจากที่ผ่านมาด้วยความที่ฉีกแนวกลายมาเป็น แอ็คชัน แฟนตาซี กลับยิ่งทำให้มันธรรมดาไปเสียอีกไม่ได้ดีไปกว่าเรื่องที่ผ่านมาแต่อย่างใดระหว่างทางการเดินทางของตัวละครซุซุเมะ มันมีประเด็นต่างๆเกิดขึ้นมากมายเรื่องราว ความรัก ประเด็นครอบครัว การเยียวยาให้กำลังใจจากภัยพิบัติ การเติบโตแต่ประเด็นเหล่านั้นมันไม่ลึกซึ้งมากพอที่จะทำให้เราอินหรือคล้อยตามแถมแต่ละอย่างในเรื่องมันดูคลี่คลายง่ายมากๆและเป็นขั้นเป็นตอนมากเกินไป อีกทั้งยังมีคำถามคาใจและสงสัยอยู่เหมือนกันสิ่งที่เราชอบเกี่ยวกับเรื่องราวของมันคือ “เก้าอี้” ชอบมุกหรือกิมมิคเล็ก ๆ ที่เกี่ยวข้องกับมันเท่านั้นแหละ
