หลังจากเรื่องราว Attack on Titan ในตอนก่อนหน้า พันธมิตรของพวก มิคาสะ อาร์มิน ลีไว ไรเนอร์ แอนนี่ ฟัลโก้ ทั้งหมดได้รับความช่วย เหลือจากผู้คนในอดีตที่เคยครอบครองพลังไททันที่ตอนนั้นจิต ของแต่ละคนได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งใน Path อาร์มินและซีคได้เจรจา และร่วมมือกันหยุดยั้งเอเรนด้วย พลังทั้งหมดในขณะที่ซีคก็ยอมให้ลีไวสังหารตนเอง อาร์มินก็ใช้พลังแปลงร่างเป็นไททันเพื่อโจมตีเอเรน ในขณะที่คนที่เหลือก็ขึ้ไททันวิหคของฟัลโก้เพื่อล่าถอยออกมาทำให้สถานการณ์เหมือนจะพลิกกลับมาให้ฝ่ายพันธมิตรจากฉากสุดท้ายใน ตอน 138 ที่พวกเขาน่าจะเอาชนะเอเรนได้แล้ว
เปิดฉาก มังงะ ตอนนี้ การโจมตีจากพิภพคำราม ได้หยุดชะงักลง Attack on Titan กองทัพไททัน มหึมาทั่วโลกหยุดการเคลื่อนไหว พวกฟัลโก้ก็พาเหล่าพันธมิตรมารวมตัวกับครอบครัวชาวเอลเดียที่อยู่บนหน้าผา ฝ่ายแอนนี่ก็รีบวิ่งไปหาพ่อของเธอที่อยู่กับพวกทหารที่ใกล้กับหอคอย ด้านอาร์มิน และไรเนอร์ที่เพิ่งจะรวมพลังกันโจมตีเอเรนในตอนก่อน ก็ยังคงสภาพแปลงร่างอยู่ แต่แล้วก็มีการระเบิด ครั้งใหญ่เกิดขึ้นที่ด้านหลังเอเรนยังไม่ตายแล้วแปลงร่างเป็นไททันมหึมา ในรูปร่างของตนเอง พวกแจนและคอนนี่ที่ดูอยู่บนหน้าผาก็รู้อยู่แล้วว่าเอเรนไม่ใช่คนที่จะมาสิ้นท่าง่ายๆแบบนี้แน่ เพราะฉะนั้นการต่อสู้ยังไม่จบ
แต่ระหว่างนั้น ก็มีร่างหนอน ปรสิตขนาดยักษ์ ซึ่งดูเหมือนเจ้านี่จะเป็นหนอนแบบเดียวกับที่ ทำให้ยูมีร์ได้รับพลังไททันเมื่อสองพันปีก่อน มันได้พ่นก๊าซบาง อย่างออกมาจากทั่วร่าง คอนนี่รู้สึกว่ากลิ่นมันคล้าย กับซากไททันที่ตายแล้วเขาก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า หรือนี่จะ เป็นแบบเดียวกับที่ ทำให้คนในหมู่บ้าน ของเขากลายเป็นไททันลีไวเห็นท่าไม่ได้การ จึงรีบสั่งให้ มิคาสะ และพีคขึ้นเกาะไททันฟัลโก้บินหนีออกมาจากตรงนี้ทันที
เพราะพวกเอคเคอร์เมนดู เหมือนจะไม่ได้รับเอฟเฟคจากก๊าซ แต่ชาวเอลเดียคนอื่น ๆ คงไม่สามารถหนีจากสถานการณ์ นี้ได้แล้วฟัลโก้ได้แต่พาคนที่เหลือบินออกมาด้วยน้ำตา เพราะต้องทิ้งครอบครัวของเขาและกาบิไว้ ด้านแจน และคอนนี่ก็กอดไหล่กัน ดูพรรคพวก ที่จะต้องออกไปต่อสู้ มีหลายประเด็นอัดแน่นในตอนนี้ ชนิดที่ว่าน่าจะ เพิ่มจำนวนหน้า มากกว่านี้อีกสัก 10-20 หน้าก็ยังได้เลยด้วยซ้ำ แต่อิซายามะ ผู้เขียน ก็อัดทุกอย่างเข้ามา
ซึ่งก็ต้องยอมรับว่า มันช่างบีบคั้นตัวละคร เสียเหลือเกิน เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลา แทบจะพริบตา บรรดาตัวละคร แทบจะไม่มีเวลาพักหายใจ หรือมีความสุขนานๆ เลย พวกเขาต้อง ตัดสินใจเรื่องสำคัญในเวลาเพียงไม่กี่วินาที แถมไม่ว่าจะเลือกทางไหน มันก็มี แต่เจ็บปวด ด้วยกันทั้งนั้น พวกเขาได้แต่เลือกว่า ทางไหนที่ควร จะเลือกมากที่สุด แถมไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิดซะด้วย
