และนี่คือตำนานของนักมวยปล้ำที่โลกได้ทำการจารึกเอาไว้กับการต่อสู้ที่ต้องแลกมาด้วยน้ำตาและศักดิ์ศรีมากมาย เพื่อให้ได้มาสู่การยอมรับโดยทั่วไปกับชีวิตของนักสู้ชาวรักร่วมเพศใน Cassandro คาสซานโดร ที่เป็นการตีแผ่เรื่องราวของเขาที่ถูกเล่าขานต่อกันมากว่า 40 ปี จากเส้นทางจุด เริ่มต้นสู่การความชัยที่อยู่เหนือหัวใจตัวเองเรื่องราวชีวิตของ ซาอุล อาร์เมนดาริซ นักสู้บนสังเวียนมวยปล้ำจากชายแดนอเมริกา-เม็กซิโก ที่มีฉายาในวงการว่า คาสซานโดร ที่ตั้งชื่อตามจากนางเอกละครน้ำเน่า กลายมาเป็นนักสู้สายเอ็กโซติโกชาวรักร่วมเพศที่ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงระดับประเทศในช่วงยุคปี 1980s ท่ามกลางแสงสีและความสับสนในห้วงยุคที่เต็มไปด้วยบททดสอบ
Cassandro คาสซานโดร เป็นหนังที่่ค่อนข้างสร้างผลงานออกมาได้โดดเด่นจากเทศกาลหนังซันแดนซ์เมื่อช่วงต้นปีที่ผ่านมา จากเสียงตอบรับของหนังที่ได้ออกมานี่คือผลงานการกำกับและร่วมเขียนบทของ โรเจอร์ รอส วิลเลียมส์ นักสร้างหนังที่กำลังเป็นที่จับตามองหลังจากที่เคยแจ้งเกิดมาจากหนังสารคดี Life, Animated เมื่อหลายปีก่อนในแง่งานกำกับถือว่าเขาทำออกมาได้ดีไม่น้อย ถ่ายทอดวิสัยทัศน์ออกมาได้อย่างเรียบง่ายแต่ เต็มไปด้วยข้อความที่ทรงพลังผ่านการร้อยเรียงของภาพและงานศิลป์ต่างๆ ที่ทำให้ หนังชีวประวัติ เรื่องนี้เต็มไปด้วยอรรถรสความบันเทิงที่คลุกเคล้าไปกับฉากชีวิตของคนคนหนึ่งที่เต็มไปด้วยรสชาติมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
เขาได้ร่วมเขียนบทกับ เดวิด ทีค ที่เคยร่วมงานกันมาแล้วหลายครั้งโดยพวกเขาทั้งคู่ใช้เวลาปลุกปั้นเขียนบทหนังเรื่องนี้นานร่วมปี โดยได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสารคดีเรื่องสั้น The Man Without a Mask ที่พวกเขาเคยสร้างเอาไว้ในปี 2016 และนำมาขยายตีแผ่เรื่องเล่าให้ยาวขึ้นผ่านมุมมองชีวิตของคาสซานโดร ตัวจริงที่ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาด้วยโชคดีที่ ชีวิตของคาสซานโดรค่อนข้างเต็มไปด้วยสีสันอันฉูดฉาดบนสังเวียนอยู่ แล้วแต่หนังค่อนข้างเบนเข็มมาเน้นชีวิตของคาสซานโดรในอีกมุมมอง โดยเฉพาะในมุมความสัมพันธ์ระหว่างเขากับแม่ ที่ทั้งคู่ต่างเลี้ยงดูกันมาเพียงลำพัง ทำให้วิธีการเล่าเรื่องของหนังจะเน้นที่ประเด็นนี้มากกว่าเรื่องราวบนสังเวียน และถือว่าเป็นองค์ประกอบที่ทำให้หนังทรงพลังได้เป็นอย่างดีเช่นกัน
แต่กระนั้นมันก็อาจจะทำให้ ไม่ได้หวือหวาอะไรเท่าไหร่ เพราะการเล่าเรื่อง ที่ค่อนข้างเรียบง่าย และไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้มีอะไรที่โดดเด่นเร้าใจมากนัก ดำเนินเรื่องราวไปตามสูตรเดิมของหนัง ชีวประวัติหวังรางวัล ที่เราน่าจะเคยเห็นเคยดูกันมาก่อน แต่อย่างน้อยๆ ข้อความของ หนังเรื่องนี้ก็ เต็มไปด้วยน้ำหนักที่แข็งแรงดีตลอด ทั้งเรื่องและแค่ได้เห็นชื่อ กาเอล การ์เซีย เบร์นัล มารับบทนำในเรื่องนี้ ก็ทำให้เราสามารถไว้วางใจเรื่องการแสดงได้ระดับหนึ่ง เพราะเขาคือนักแสดงเจ้าบทบาท ที่ฝีมือไม่เคยตก ไม่ว่าจะผ่านมา 10-20 ปี แล้วก็ตาม ถือว่าการสวมบทบาท ของในหนังเรื่องนี้ทำออกมาได้ดี แต่อาจจะยังไม่ได้คมคายระดับงานมาสเตอร์พีชของเขา แต่เขาก็ทำได้สมบูรณ์แบบตามมาตรฐานของกาเอล
เขาได้ใช้ความเป็นมืออาชีพในการถ่าย ทอดบทบาท ระหว่างการเป็น ซาอุล กับ คาสซานโดร ได้อย่างน่าประทับใจ พร้อมกับแบกหนังทั้ง เรื่องเอาไว้ ได้อย่างไม่เหนือบ่ากว่า แรงอะไรเลยงาน หนังดราม่า นับว่าเป็นงานถนัดของ เขาอยู่แล้ว ทำให้การดีไซน์ตัวละครนี้ของเขาที่ ถ่ายทอดออกมา ถือว่าดีและบันเทิงได้อย่างน่าพอใจ
